Τετάρτη, 20 Απριλίου 2016

Η ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΚΑΙ Ο ΜΟΝΑΡΧΗΣ

                              


                               Χίλιοι δυό παραφυλάνε
                               σε κοιτάν και δε μιλάνε
                               Είσαι σήμερα μονάρχης
                               κι ωσάμ’ αύριο δεν υπάρχεις.

             Απόσπασμα από τον «ΓΛΑΡΟ»  του Οδυσσέα Ελύτη.

       Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όσους θά ΄πρεπε να παραφυλάνε και να  έχουν το νου τους στα πεπραγμένα της πόλης. Όσο για τον «μον-άρχη» είναι βέβαιο πως αύριο δεν θα υπάρχει, απλά γιατί δεν είχε χθες!




       Αφορμή της σημερινής μου αναφοράς, δεν στάθηκε μόνο το δελτίο τύπου που εξέδωσε ο Χρ. Μοσχανδρέου σχετικά με τα εγκαίνια της έκθεσής του, αλλά το σούσουρο που επέφερε το δελτίο και τα γύρω αυτού...

      Κάλεσε -λέει- τον δήμαρχο Ναυπάκτου να εγκαινιάσει τα εκθέματα κι αυτός δεν ήρθε -λέει- γιατί τον τραμπούκισε ο δικός μας δήμαρχος! Αφού δεν ήταν «ο τύπος χωρίς χθες, ο τύπος χωρίς αύριο» επίτιμος καλεσμένος και εγκαινιάρχης, δεν είχε δικαίωμα ο Ναυπάκτου να παραστεί, ειδάλλως θα γινόταν διπλωματικό επεισόδιο μεταξύ των δύο πόλεων!

      Ώπα ρε μεγάλε, γεμίσαν τα βρακιά μας απ’ το φόβο! Τί θα κάνει δηλαδή ο τύπος; Θ’ ασκήσει βέτο στον ΟΗΕ ή θα σηκώσει τα μαχητικά του να βομβαρδίσει την Ναύπακτο; Το μόνο που μπορεί να...σηκώσει, είναι κανένα αεροπλανάκι απ’ αυτά που έκαναν το ταξίδι Μεσολόγγι- Ιταλία και να  πετάξει κανέναν δύστυχο μετανάστη στο κεφάλι τους!

       Αν αληθεύει αυτή λοιπόν η πληροφορία που κυκλοφορεί ευρέως στην πόλη, τότε ο τύπος είναι για γέλια! Η μπάλα παίρνει βέβαια και τον Ναυπάκτου, που φοβήθηκε και δεν ήρθε, στέλνοντας αντιπρόσωπο. Άντρες με τα όλα τους...Τί φοβήθηκε ο Ναυπάκτου δεν κατάλαβα! Μην τον βρίσει ο τύπος δημοσίως; Μην βάλει τραμπούκους και του πετάξουν αυγά; Μην βάλει την αστυνομία να τον συλλάβει; Πίστεψε τις απειλές; Τον έχει ικανό να τις πραγματοποιήσει;

      Ζούμε την παράνοια στο μεγαλείο της. Ο τύπος την έχει δει τσιφλικάς κι εμείς σε ρόλο κολίγου!  Ώρε τί ξύλο πάει χαμένο...Τον βλέπω σε λίγο στην κουζίνα της μάνας μου ν’ αποφασίζει τί θα φάμε! Άμα το κάνει αυτό βέβαια, θα τον αρπάξει η μάνα με βρεμένη σανίδα και θα τον κάνει μαύρο, όχι σαν κι εμάς τους ηρωικούς και δοξασμένους Μεσολογγίτες που τον αφήνουμε ν’ αλωνίζει, να διαφεντεύει και να κοκορεύεται! Σκεφτείτε μόνο, πως έχει άλλα 3,5 σχεδόν χρόνια υπόλοιπο θητείας. Αν κάνει τέτοια τώρα που είναι φρέσκος, όταν «ωριμάσει» τί θα γενεί;

                   Ας δούμε τα πράγματα όμως με μια σειρά.

       Ο άνθρωπος αυτός -στον Μοσχανδρέου αναφέρομαι-  αγόρασε ένα κτίριο, το σουλούπωσε, το μαντάρισε, το μαυροπλήρωσε και αποφάσισε μια ωραία πρωία, να το κάνει ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ. Πού πας ρε Kαραμήτροοοοο; Το σκέφτηκες καλά; Μάλλον όχι! Δεν είχε φανταστεί ο δύσμοιρος τότε που ξεκίναγε, πως θά ΄ρθει εποχή, που δεν θα μπορεί να ορίζει την τύχη του δημιουργήματός του!

      Βασικά, το κτίριο αυτό, είναι ιδιοκτησία του και μπορεί να το κάνει ό,τι θέλει, όπως  ο καθένας από μας με το σπίτι, το χωράφι του και πάει λέγοντας...Δεν πήρε ποτέ λεφτά από κανέναν, δεν ζήτησε τίποτα από κανέναν, παρά για 20 σχεδόν χρόνια πλήρωνε και πλήρωνε και πλήρωνε, για να πραγματοποιήσει ένα όραμά του για την πόλη και τους συμπολίτες του, προσφέροντας μια μικρή αύρα τέχνης. Σε όποιον αρέσει καλώς, σε όποιον δεν αρέσει, ακόμη καλύτερα. Πάντως αυτό που ονειρευόταν το έφτιαξε και ο νόμος του δίνει  δικαίωμα να το χειριστεί, όπως αυτός γουστάρει!

      Κι έρχεσαι συ ρε τύπε χωρίς χτες-χωρίς αύριο, να κάνεις κουμάντο στον ιδιοκτήτη, για το ποιον θα καλέσει και ποιον όχι; Μας τά ‘χεις κάνει τούμπανα! Χέρι στα δημόσια, χέρι και στα ιδιωτικά; Πώς την έχεις δει;

      Αν ήμουν εγώ στην θέση του Μοσχανδρέου, θα σού ‘ ριχνα μια μηνυσάρα και θα σ’ έτρεχα για τα επόμενα 10 χρόνια, με τον ρυθμό που εκδικάζονται τέτοιες υποθέσεις! Αλλά βλέπεις είναι άνθρωπος της τέχνης και περιορίζεται σε δελτίο τύπου...Να δούμε τί θα κάνεις, άμα κλείσει την Πινακοθήκη του και μείνεις με τ’ αντίγραφα μέσα στο παλιό δημαρχείο. Πώς θα δικαιολογηθείς;

            Πάλι με τάραξε!

      Προσέξτε παλικάρια τ’ Αι- Συμιού! Όταν έρθει η ώρα, μην ξεχάσετε να καλέσετε τον τύπο στο μοναστήρι ως επίτιμο, γιατί μετά από τα δώρα που μας έδωσε, μπορεί από μανία ν’ ακυρώσει  το πανηγύρι και να μείνουμε με τις σέλες στον σβέρκο! Και βάλτε μια κορδέλα καλού-κακού στην πόρτα να την κόψει όταν θα ‘ρθει, γιατί ένα κατάλοιπο..μάλλον θα του μείνει!

                                                                                                                
                                                                                    saitologos@gmail.com


Υστερόγραφον

Ενημερώνω τους ευτυχείς αναγνώστες του saitologos, πως αισίως οι αναγνώσεις του blog μέχρι στιγμής (20/4 ημέρα Τετάρτη) έχουν φτάσει τις 905 συνολικά για τις τρεις μόνο αναρτήσεις! Δεν συμπεριλαμβάνεται στην μέτρηση η παρούσα τέταρτη ανάρτηση. Αναγνώσεις ρεκόρ κατ’ εμέ, μη προσδοκώμενες  σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα ύπαρξης, αν σκεφτείτε πως ο saitologos δημιουργήθηκε μόλις στις 3 του Απρίλη.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς και συνεχίζουμε...Είμαστε πολλοί αλλά είμαστε σκόρπιοι! Καλό αντάμωμα.